برگزاری جلسه دفاع از دکتری محمد حسن ارجمندی، ۲۹ مهر ۱۴۰۳

سفری از مهرماه ۱۴۰۰ تا مهرماه ۱۴۰۳٫ سفری که با شوق آغاز شد و با اشتیاق به پایان رسید. 

دوره دکتری زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل، در روز ۲۹ مهرماه ۱۴۰۳ با دفاع از رساله به ایستگاه پایانی رسید. دوره‌ای که برای من پر است از خاطره‌های دوست داشتنی و دوستی‌های به یادماندنی و افتخار آشنایی با استادانی دانا و مهربان.

رساله «واکاوی ظرفیت‌های موسیقایی عروض با پیشنهاد شیوة نوین وزن‌شناسی شعر مبتنی بر ریتم و نُت»، در واقع پیشنهاد شیوه جدید وزن شناسی موسوم به «شعرآهنگ» است که جایگزین شیوة ۱۲ قرنی عروض است. این شیوه با سه زیرشاخة شیوه دَمی، شیوة دویکی و شیوه موسیقایی یا نت‌نگاری، اولین شیوة فارسی برای وزن شناسی شعر فارسی است که به شیوه‌ای آسان و کارا به وزن شناسی شعر فارسی پرداخته است و علاوه بر آن به تدوین قواعدی برای تناسب گوشه‌های آواز سنتی با وزن شعر پرداخته است و برای اولین بار موضوع «هم‌نشینی هجاها در شعر فارسی» و سنجة «نسبت هم‌نشینی هجاها» را مطرح کرده است. در آیندة نزدیک، انتشارات «کتاب ارج» براساس یافته‌های این پژوهش،  کتاب‌های «شعرآهنگ» و «شعرآواز» را منتشر خواهد کرد و در اختیار علاقه‌مندان قرار خواهد داد.

جلسة دفاع از رساله پیش گفته، صبح روز یکشنبه ۲۹ مهر ۱۴۰۳ در تالار همایش‌های دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه محقق اردبیلی برگزار شد. در این جلسه جناب آقای دکتر بیژن ظهیری ناو(استاد راهنما)، آقای دکتر بابک خضرائی(استاد مشاور)، آقای دکتر احسان شفیقی(استاد داور داخلی)، آقای دکتر خدابخش اسداللهی(استاد داور داخلی) و آقای دکتر علیرضا نیکویی(استاد داور خارجی) حضور داشتند که در نهایت داوران و استادان، این رساله را شایستة دریافت درجه عالی و نمره ۲۰ تشخیص دادند.

جا دارد از همراهی عزیزانی که به مهربانی مرا در برگزاری این جلسه یاری کردند به نیکی یاد کنم. از همسر عزیز و مهربانم، از آقای دکتر صادق صمدی، آقای دکتر محمد رنجبرپور و خانم دکتر زینب برزگر ماهر و بقیه عزیزانی که در این مسیر روشن همراه و همقدم من بودند.